X
تبلیغات
رایتل
سه‌شنبه 9 دی‌ماه سال 1393 ساعت 08:15

درون کافه نشستن بدون با خویش – که دست مرگ نیابد تو را و جابخورد


کنار من بنشیند بدون تو لختی – و قهوه ای که برای تو بود را بخورد


و شعر های من اما برای تو شوخیسیت – و چشم هام که حتی به خنده ای  قانع


ولی همیشه غزل هام با تو اند اری – که جسم خسته ات از دردهام تا بخورد


بدون تو همه سن غبارالود است – که نیستی که اکران بدون تو بودست 


ولی دوباره تماشا چی ات سروده تو را – نیامده که به پایان ماجرا بخورد


چه باشی و چه نباشی همیشه در گذر است – زمان به تلخی هر قهوه ای که مینوشی


و عادتش شده در پارک پرسه ...تنهایی – کسی که بی تو نشسته کمی هوا بخورد


نشد که مرد تو در قصه ات شوم اما- همیشه با تو در این قصه ها سفر کردم


کنار پای تو در غصه جای پایم هست – که غول قصه بخواهد تورا ... مرا بخورد

...

امیراحسان دولت آبادی

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo